Το πρώτο ελληνικό φόρουμ για τον κόσμο του A Song of Ice and Fire και την σειρά Game of Thrones του HBO

Μην το μετακινείτε γιατί δεν φαίνεται η πρώτη είδηση!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Καλώς ήρθες, Επισκέπτης!
Είδατε τον 5ο κύκλο και μείνατε έτσι Shocked + scared + Crying or Very sad ;;; Σας περιμένουμε εδώ για συζήτηση και θεωρίες!
Θα τελειώσει ποτέ ο Martin το Winds of Winter;
Τα μέλη της κοινότητας μας είναι 165, διαδώστε μας για να γίνουμε περισσότεροι!

    La Bête du Gévaudan

    Μοιραστείτε

    Viserion
    Ανιχνευτής της Νυχτερινής Φρουράς
    Ανιχνευτής της Νυχτερινής Φρουράς

    Αριθμός μηνυμάτων : 2011
    Ημερομηνία εγγραφής : 05/05/2012
    Ηλικία : 16
    Τόπος : King's Landing

    Armory
    : Baratheon Baratheon

    La Bête du Gévaudan

    Δημοσίευση από Viserion Την / Το Παρ Αυγ 23, 2013 4:50 pm

    ΠΡΟΛΟΓΟΣ


    La Bête du Gévaudan (μετάφραση: Το Τέρας του Gévaudan) είναι ένα όνομα που δίνεται στους κοινώς λυκάνθρωππους  που φέρεται να έχουν τρομοκρατήσει την πρώην επαρχία της Gévaudan (σύγχρονο διαμέρισμα της Lozere και μέρος της Haute-Loire), στα βουνά Margeride στην κεντρική και νότια Γαλλία από το 1764 εώς 1767.
    Τα θηρία περιγράφονται από αυτόπτες μάρτυρες, οι οποίοι λένε, ότι έχουν τεράστια δόντια και τεράστιες ουρές. Η γούνα τους είχε μια κοκκινωπή απόχρωση, και ειπώθηκε οτι έχουν εκπέμπουν μια αφόρητη μυρωδιά.
    Σκότωναν τα θύματά τους με σχίσιμο στο λαιμό με τα δόντια τους. Ο αριθμός των θυμάτων διαφέρει ανάλογα με την πηγή. Μια από τις πιο έγκυρες : De Beaufort (1987) εκτιμάται ότι 210 επιθέσεις, με αποτέλεσμα 113 θανάτους και 49 τραυματισμούς ,98 από τα θύματα σκοτώθηκαν χάνοντας τα μέλει τους .
    Ένα τεράστιο ποσό του ανθρώπινου δυναμικού και πόρων, χρησιμοποιήθηκαν στο κυνήγι των ζώων, συμπεριλαμβανομένου του στρατού, που είχαν επιστρατευτεί ακόμα και πολίτες, αρκετοί ευγενείς, και μια σειρά από βασιλικούς κυνηγούς.
    Μέσα από τη μυθολογία του Teen Wolf, ένας πρόγονος τις οικογένειας Αρκγεντ σκότωσε το θηρίο όταν αυτό πήγε να σκοτώσει τη γυναίκα του και τα τέσσερα παιδιά του ήταν οι πρώτοι που έπεσαν θύμα από το πλάσμα. 
    Πανώ σε αυτό σκεφτηκά κι εγώ να αρχίσω το πρώτο μου (ουσιαστικά) φανφικ !




    Έχουμε 1764 σήμερα ξυπνήσαμε όχι από το συνηθισμένο κρύο άνεμο που έμπαζε αλλά από φωνές και ουρλιαχτά, ταραχτήκαμε ήταν κάτι τελείως πρωτόγνωρό για μας .Όλοι ήταν στο πόδι, όχι μόνο τα παιδιά αλλά και η γυναίκα μου που ήταν έγκυος, έπρεπε να μάθω τι συμβαίνει πρώτη φορά συμβαίνει κάτι τόσο δυνατό στην επαρχία της Gévaudan. Βγαίνω εξώ από το σπίτι έχω καιρό να το κάνω γιατί είναι πολύ επικίνδυνα εκεί έξω, ειδικά εδώ στα βουνά είμαστε γεμάτοι από άγρια ζώα. Μόλις βγαίνω έξω με χτυπά ένα κύμα δροσιάς και ο ήλιος φαινόταν τόσο φωτεινός λίγες φορές έβλεπα το φως του ίσως να ξεπρόβαλε από κάπου ψηλά που να είχε τρύπα ή έστω έμπαζε αλλά σίγουρα όχι συχνά. Βλέπω πολύ κόσμο συγκεντρωμένο σε ένα τόπο δεν ήξερα ότι είχαμε το πολλά άτομα στην επαρχία. Πηγαίνω και αφού σπρώχνομαι με δύο γείτονες και βγαίνω μπροστά –μπροστά .
    Τι να δω, ο γιός της ξαδέρφης μου Αιμιλίας Αργκεντ . Έχει καιρό από τότε που τον είδα για τελευταία φορά ίσως να ’ταν 13 ή 14 ετών ήταν αρκετά μεγάλος, ενήλικας πλέον θα λέγα οι περισσότεροι στο χωριό πεθαίνουν στα 20-24, λέγετε πως συνήθως δαιμονίζονται οι 12 θεοί τους δαιμονίζουν και στο τέλος τους σκοτώνουν όταν κάνουν μεγάλα αμαρτήματα, τα περισσότερα δεν γίνονται γνωστά ποτέ.  Αυτός όμως ήταν πλέον 16 και δεν έδειχνε  δαιμονισμένος σίγουρα δεν ήταν έκτος και αν οι θεοί εξέλιξαν τη τέχνη τους άλλα δεν το πιστεύω, καθώς ο λαιμός του ήταν μισάνοιχτος σαν κάτι αιχμηρό να τον έκοψε εκεί. Σίγουρα δεν ήταν απλή πετρά ίσως να ήταν πέτρα επεξεργασμένη ίσως να την ξεκόλλησε από κανα δόρυ, αλλά γιατί να σκοτωθεί ;; 
    Βγαίνω από την πολυκοσμία και πάω και βρίσκω την Αιμιλία, την έψαξα παντού αλλά δεν ήταν πουθενά. Μετά από κάποιο μικρό χρονικό διάστημα την βρήκα όταν πήγε να μπει στο σπίτι της  -πλέον θα ναι μόνη στο σπίτι της καθώς ο άντρας της θανατώθηκε από τους θεούς- πάω γρήγορα και την πιάνω από το μπράτσο, τρόμαξε γύρισε και  με κοίταξε με ένα βλέμμα αμήχανο και τρομαγμένο γύρισε προς τα μένα μου πιάσε το χέρι και μου πε :
    “Δεν ξέρω τι είδα. Δεν τον σκότωσαν οι θεοί μόλις είχαμε ξαπλώσει στο πάτωμα και ήμασταν έτοιμοι να κοιμηθούμε και η πόρτα έκανε περίεργους ήχους δεν την ελέγξαμε. Κοιμηθήκαμε σαν δεν πέρασε μισή ώρα η πόρτα ΈΣΠΑΣΕ και ένα πλάσμα με κόκκινα μάτια μπήκε μέσα βρωμοκοπούσε ολόκληρο έκανε 2-3 βήματα και αμέσως όρμησε στον ΓΙΌ  ΜΟΥ , ΤΟΥ ΚΟΨΕ ΤΟΝ ΛΑΙΜΌ ΚΑΙ ΑΠΛΆ ΈΦΥΓΕ”
    Τρόμαξα. Δεν μας έφταναν οι 12 θεοί τώρα πρέπει να τρέμουμε και νέους θεούς ; Πάραυτα η Αιμιλία έμοιαζε αυτή δαιμονισμένη ήταν κάτασπρη και δεν φαινόταν καλά όλοι την ώρα έπιανε το κεφάλι της και έκλαιγε συνεχώς. Έκανε να φύγει αλλά δεν μπορούσα να την αφήσω να φύγει έτσι έπρεπε κάτι να της πω .
    “Λοιπάμε, Αιμιλία που ξένοι θεοί πήραν τον γιο σου. Εσύ όμως .. Ουτέ εσυ δειχνεις τόσο καλά, έκανες καμιά αμαρτία, έκανες έστω κάποιο λάθος ;; Πες μου την αλήθεια! Είσαι δαιμονισμένη ;;”
    Δεν είχε κανένα συναίσθημα αποτυπωμένο στο πρόσωπο της με έπιασε από τον ώμο και ήρθε κοντά στο αυτί και μου ψιθύρισε :
    “Δεν ήταν θεοί. Ήταν κατί εξωτικό , κατί αγριο ήταν ζώο, είμαι σίγουρη γιατί δεν έλεγε τίποτα μονάχα μούγκριζε ή ίσως ανταποκρινόταν στα μουγκρητά που άκουγε από το βουνό, θα ήμουν και εγώ νεκρή αλλά κατί το έκοψε οτάν ήταν πηγε να με κάνει μια χαψιά. Έφυγε τρέχοντας, λες και ήταν τρομαγμένο. ΌΧΙ δεν έχω κάνει αμαρτία ή ίσως απάρτησα που δεν βοήθησα το παίδι μου εκεί που πήγε να το κόψει στον λαιμό. Κουρασμένη είμαι  , πέρασα ένα βράδυ κλέγοντας γι αυτό είμαι έτσι”
    Ήταν τοσο τρομαγμένη και ταραγμένη που φοβήθηκα μήπως έπεφτε νεκρή μπροστά μου .Ήμουν  αρκετά τρομαγμένος την καθυσήχασα και έφυγα τρέχοντας προς το σπίτι μου. Φοβήθηκα γιατί αν ήταν ζώο όπως προείπε τότε ο επόμενος στόχος θα ήταν πάλι κάποιος από το χωριό ήσως εμείς έπρεπε να πάρω δραστικά μέτρα .

    Τα σχόλια σας εδώ! Judge Claude Frollo  


    Έχει επεξεργασθεί από τον/την Viserion στις Κυρ Σεπ 22, 2013 10:50 am, 2 φορές συνολικά


      ____________
            

    Viserion
    Ανιχνευτής της Νυχτερινής Φρουράς
    Ανιχνευτής της Νυχτερινής Φρουράς

    Αριθμός μηνυμάτων : 2011
    Ημερομηνία εγγραφής : 05/05/2012
    Ηλικία : 16
    Τόπος : King's Landing

    Armory
    : Baratheon Baratheon

    Απ: La Bête du Gévaudan

    Δημοσίευση από Viserion Την / Το Πεμ Αυγ 29, 2013 2:29 pm




    Τρέχω, δεν μπορώ να κάνω κάτι είναι πολύ γρήγορο και με προλαβαίνει, αναγκάζομαι να μπω μες το δάσος, μου έχει κοπεί η ανάσα. Γυρίζω πίσω το κεφάλι μου για να δω το άγριο ζώο , δεν έμοιαζε με τα άλλα είχε κόκκινα διαμαντένια μάτια έμοιαζε περισσότερο με ταύρο αλλά ήξερα πως ήταν κατι άλλο. Ακούω το μουγκρητό του με αγχώνει δεν προλαβαίνω να κοιτάξω μπροστά μου και πέφτω σε μια παγίδα το ζωό έρχεται από πάνω μου και αλλάζει μορφή . Κάτι ακούω εκείνη τη στιγμή ήταν η γυναίκα μου με ξύπνησε . Τι όνειρο και αυτό !
    Συνεχίζω να το σκέφτομαι έως ότου προκύψει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα τελείωσε το νερό και πρεπει να πάω να φέρω με τον κουβά από το ποτάμι στο πιο ψιλό μέρος του βουνού. Η καρδιά μου σφήγγετε σε κόμπο με κακό προαίσθημα παίρνω τους κουβάδες είναι δυο μικροί και του στηρίζω σε ένα γερό κορμό το βάζω στην πλάτη μου και κάνω να φύγω όταν στο σπίτι μας επισκέφτετε ο καλός μου φίλος Στέφαν Στιλίνσκι και με ρωτά αν θέλω παρέα. Εν τέλει έρχεται μαζί μου.
    Βγαίνουμε από το χωριό και ακολουθάμε το μικρό δρομάκι εώς ότου χαθεί ακολουθεί μια πεδιάδα γεμάτη με δέντρα και γρασίδι μέχρι το γόνατο, ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να υπάρχει κάτω από το γρασίδι , έχω ακούσει για φίδια, η αλήθεια είναι ότι τα φίδια έδω τα φοβόμαστε πολύ είναι πολύ θανατηφόρα και συνήθως όταν τα συναντάμε τρέμουμε μήπως τα στείλε η θεά Ήρα για να μας σκοτώσει. Οι θέοι μέχρι τώρα μου έχουν φερθεί όμορφα επειδή τους έχω φερθεί αντίστοιχα .
    Σιγά  - σιγά το έδαφος ανηφορίζει ο Στέφαν έχει σταματήσει να μου μηλά από τότε που βγήκαμε από το χωριό. Καθόμαστε σε ένα κορμό για να ξεκουραστουμε έιναι πολύ κουραστηκό να αναιβένεις το βουνό αυτό έκτος του γρασιδιού πρεπει να κάνεις παρα-πολύ ησυχία για να μην ξυπνήσεις τα άγρια θηρία ! Παρόλο που προσπαθούσε να κάνει ησυχία ο Στέφαν κάνει πολύ φασαρία είναι λες και προσπαθεί να σπάσει καθέ κλαδη που βρίσκει μπροστά του.
    Αρχίζει να γίνετε να γίνετε κουραστηκό και του ψηθηρίζω : «Προσπάθησε να κάνεις λίγη ησυχία» μου νεύει καθησυχάστηκα και συνεχίζουμε, αφού ανεβαίνουμε  λίγο ακόμα ο ποταμός ξεπροβάλει πάω να γεμίσω τους κουβάδες όταν μέσα στην πρασινάδα διακρίνω κόκκινα μάτια και ένα ανθρώπινο σώμα να στέκεται στα τέσσερα ακούω τον βρυχηθμό του και άλλο ένα ζευγάρι μάτια εμφανίζετε.
    Ήταν ακριβώς τα ίδια πλάσματα που είχα δει σε κείνο το όνειρο που είχα δει το προηγούμενο βράδυ μόνο που πλέον πια δεν ύπηρχαν μορφές σαν ταύρους ήταν ξεκάθαρα ανθρώπινη σάρκα και τότε ανοίγουν τα στόματα τους και βλέπω τεράστιους μυτερούς κυνόδοντες , ρίχνω τους κουβάδες μέσα στο νερό και πιάνω τον Στέφαν από το χέρι και του φωνάζω: «ΤΡΈΧΑ». Σηκώνομαι και τρέχω κι εγώ κάνουμε μια τεράστια διδρομή μέσα από μέρη τους δάσους που δεν είχαμε ξαναδεί ο Στέφαν εξαφανίζεται σε μια στροφή και γυρνάω πίσω ώστε να βρω το δρόμο για το σπίτι τα τερατόμορφα πλάσματα συνεχίζουν να με ακολουθούν.
    Μολίς που πάω να στρίψω και γυρνάω για να δω πάλι αυτά τα περίεργα μάτια που με κοιτούσαν συνεχώς ήταν ακρίβως τα ίδια μόλις που βρήσκω το δρομάκι και προσπαθω να φτάσω στην επαρχία πλέον μπορούσα να την δω όταν ένα από τα τέσσερα τέρετα προσπαθεί να με δαγκώσει από το πόδι, αντί αυτού με τραβάει από το παντελόνι μου και ακουλουθεί ότι συνέβει και στο όνειρο μου η μορφή έκατσε δίπλα μου και μεταμορφώθηκε αυτή την φορά σε άνθρωπο τα διαμαντένια του μάτια έγιναν γαλάζια και οι κινόδοντες εξαφανήστηκαν. Ελπίζα και αυτή την φορά να ήταν κάποιου έιδους όνειρο ..

    Τα σχόλια σας εδώ! Judge Claude Frollo


    Έχει επεξεργασθεί από τον/την Viserion στις Κυρ Σεπ 22, 2013 10:49 am, 1 φορά


      ____________
            

    Viserion
    Ανιχνευτής της Νυχτερινής Φρουράς
    Ανιχνευτής της Νυχτερινής Φρουράς

    Αριθμός μηνυμάτων : 2011
    Ημερομηνία εγγραφής : 05/05/2012
    Ηλικία : 16
    Τόπος : King's Landing

    Armory
    : Baratheon Baratheon

    Απ: La Bête du Gévaudan

    Δημοσίευση από Viserion Την / Το Δευ Σεπ 09, 2013 9:47 am




    Δεν πιστεύω στα μάτια μου, ένα τέρας μόλις μεταμορφώθηκε μπροστά μου σε άνθρωπο και μάλιστα έναν άνθρωπο  που τον ξέρω πάρα πολύ καλά. Ήταν ο Μπλέικ Κίγβρε, ο άντρας της Αιμιλίας όλοι πιστεύαμε πως χάθηκε, σκοτώθηκε σε μια μάχη του με άγριο ζώο, όμως τον βλέπω εδώ μπροστά μου ολοζώντανο από την κορυφή μέχρι τα νύχια και μου ρίχνει ένα απροσδιόριστο χαμόγελο. Σκύβει από πάνω μου και λέει με έκπληκτο ύφος : «Δεν περίμενες να με δεις ε; Δεν περίμενες να δεις τον άνθρωπο που πήγε για νερό και δεν γύρησε πότε , τον ανθρωπο που πολέμησε με άγρια ζώα αλλα δεν τα κατάφερε και όμως έδω είμαι ».
    Δεν ξέρω τι να του απαντήσω εχει αρχίσει λες και είναι τρελός, φοβάμαι να απαντήσω το οτιδήποτε γιατί μπορεί να ναι λάθος και να με καταδικάσει σε θάνατο . Έρχεται λίγο πιο κοντά μου όταν τα μάτια του γίνονται πάλι διαμαντένια και κόκκινα, γρυλίζει και μπορώ πλέον να δω τα νύχια του να έχουν πάρει αιχμηρή μορφή και τους κυνόδοντες του να διψούν για το αίμα. Δεν προλαβαίνω να πω τίποτα όταν κάνει μια απότομη κίνηση και με δαγκώνει στο μπράτσο.



    Ο πόνος πλέον δεν περιγράφεται, ουρλιάζω, φωνάζω ίσως με ακούσει κάποιος και με σώσει αλλά κάτι με σταματάει , τα βλέφαρα μου γίνονται πιο βαριά και αρχίζω και βλέπω διάφορες σκηνές με βλέπω να τρέχω και να σκοντάφτω και να με δαγκώνει ο Μπλέικ, μετά βλέπω κάτι πολύ περίεργο βλέπω εμένα να ανοιγοκλείνω τα μάτια μου μια φορά και μετά να περιμένουν ανοιχτά γιατί να δω κάτι τέτοιο όμως και τότε βλέπω το χειρότερο εφιάλτη που θα μπορούσα να δω με βλέπω να γρυλίζω και ‘γω σαν το Μπλέικ με βλέπω και εμένα να χω μακριά νύχια αλλά εγώ, εγώ έχω μάτια κεχριμπαρένια όχι κόκκινα σαν το Μπλέικ. Τρομάζω στην σκέψη να χω γίνει και ‘γω ένα τερατόμορφο τέρας και τα βλέφαρα μου ανοίγουν ξανά είναι ακόμα βαριά αλλά μπορώ να τα ανοιγοκλείσω .
    Σαν ανοίγω τα μάτια μου δεν νιώθω την γη κάτω από το σώμα μου περιεργάζομαι το γύρω περιβάλλον και φαίνεται να αιωρούμαι αλλά όχι δεν αιωρούμαι, ο Μπλέικ με χει πάρει στα χέρια του και τρέχοντας κατευθύνεται προς μια καλύβα. Μου κάνει εντύπωση το πόσο εύκολα  μπορεί να με σηκώσει . Μόλις βλέπει ότι ξύπνησα μου φωνάζει να κάνω ησυχία. Μπαίνει μέσα στην καλύβα και με δένει σε μία κολώνα, παραδόξως στην αντίθετη μεριά της κολώνας είναι ο γιος της ξαδέρφης μου Αιμιλίας, ο Τζάκσον. Φαίνεται εξουθενωμένος, πρέπει να ναι, ο Μπλέικ δεν φαίνεται ικανός να του δίνει πολύ φαγητό.  
    Με κοιτάζει και μετά από λίγη ώρα με αναγνωρίζει. Μου φωνάζει « Ουίλιαμ, εσύ είσαι; ». - - Ναι αυτό είναι το όνομα μου Ουίλιαμ Αργκεντ γιός του περίφημου κυνηγού Πίτερ Αργκεντ.  – Του ανταποκρίνομαι θετικά. Ο Τζάκσον φαίνεται αισιόδοξος για λίγο όταν με ένα ύφος λυπητερό μου λέει «Σε άλλαξε και σένα; » «Τι εννοείς άλλαξε;» ανταποκρίνομαι. Δεν μιλάει άλλο και μετά από λίγο αρχίζει να φωνάζει και να ουρλιάζει. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα έχει γίνει και αυτός ένα τέρας, μόνο που και αυτός έχει κεχρυμπαρένια μάτι και όχι κόκκινα αλλά εξακολουθεί να χει τα αιχμηρά νύχια και τους κινόδοντες.



    Τρομάζω, το τελευταίο που θα θελα είναι να χω γίνει κι εγω ένα μεταλλαγμένο τέρας αλλά αναρωτιέμαι για να μεταμορφωθώ δεν χρειάζετε ένα έιδος ιεροτελεστίας ή κάτι παρόμοιο. Αλλα τώρα άλλο είναι αυτό που με απασχολεί είναι να μην γίνω μια μπουκιά από τον Τζάκσον ο οποίος πλέον φαίνεται πλεόν να προσπαθεί να λυθεί αλλά δεν τα καταφέρνει και αυτό με καθησυχάζει αλλά κατι περίεργο συμβαίνει , φαίνεται οτι όποτε το δέρμα του έρχεται αντιμέτοπω με το σκηνή τσουρουφλίζεται, ο Τζάκσον τα παρατά και γίνεται ξάνα άνθρωπός, πριν προλάβω να τον ρωτήσω γιατί συνέβαινε αυτό φώναξε «ΑΚΟΝΙΤΟ»



    Τα σχόλια σας εδώ! Judge Claude Frollo


    Έχει επεξεργασθεί από τον/την Viserion στις Κυρ Σεπ 22, 2013 10:49 am, 1 φορά


      ____________
            

    Viserion
    Ανιχνευτής της Νυχτερινής Φρουράς
    Ανιχνευτής της Νυχτερινής Φρουράς

    Αριθμός μηνυμάτων : 2011
    Ημερομηνία εγγραφής : 05/05/2012
    Ηλικία : 16
    Τόπος : King's Landing

    Armory
    : Baratheon Baratheon

    Απ: La Bête du Gévaudan

    Δημοσίευση από Viserion Την / Το Κυρ Σεπ 22, 2013 10:40 am



    Έχουν περάσει δύο ολόκληρες μέρες που ξυπνάω και ξαναπέφτω αναίσθητος, δεν ξέρω τι μου συνέβη νιώθω πολύ περίεργα, βλέπω συνέχεια το όνειρο που είδα της προάλλες. Σήμερα όμως είδα κάτι διαφορετικό βλέπω το εαυτό μου σιγά-σιγά να μεταλλάσετε σε ένα λύκο, όχι δεν ήμουν ίδιος με τον Μπλείκ αλλά και πάλι το θέαμα είναι τρομακτικό και ξυπνάω απότομα. Η πληγή από το δάγκωμα βρισκόταν σε πολύ άσχημη κατάσταση τις προηγούμενες μέρες , τα αιχμηρά δόντια είχαν βυθιστεί βαθιά μέχρι το κόκαλο, αλλά σήμερα κάτι παράξενο συνέβη η πληγή όχι μόνο ήταν σε καλύτερη κατάσταση αλλά ήταν άφαντη.
    Δεν προλαβαίνω να ξεπεράσω αυτό το σοκ όταν η πόρτα της καλύβας σπάει και μέσα μπαίνει μία κανονική λύκαινά. Όχι δεν έπρεπε να συμβεί όχι και αυτό τώρα. Είμαι δεμένος και οι κινήσεις μου περιορισμένες, ο Τζάκσον είναι σχεδόν σε κόμμα καθώς φαίνεται να μην έχει φάει μπουκιά αυτό το διάστημα. Παράλληλα νιώθω περίεργα, πολύ περίεργα, δεν νιώθω τον συνηθισμένο τρόμο, όχι νιώθω κάπως οικία τότε είναι που παρατηρώ τα μάτια της είναι και αυτά διαμαντένια και κόκκινα.

    Ο τρόμος τελικά με καταβάλει, πάω και στριμώχνομαι όσο πιο πολύ μπορώ στην κολώνα αλλά ξέρω αυτό δεν σημαίνει ότι περνάω απαρατήρητος περπατάει απαλά μέχρι το κέντρο του δωματίου όταν ακούγονται ήχοι, ήχοι περίεργοι, θεοί σπάνε τα κόκαλα της αρχίζει και μεταλλάσσεται, τα πίσω πόδια χάνου τα περίεργα αιχμηρά νύχια και την τρίχα όπως και τα  μπροστά της πόδια η σπονδυλική της στήλη σηκώνεται όρθια και διάφορα κόκαλα πετάγονται προς τα έξω τότε μπαίνει ο Μπλέικ κουβέρτα και τη σκεπάζει . Περνάνε λίγα λεπτά και φαίνεται η λύκαινα να χει γίνει άνθρωπος. Παίρνει την κουβέρτα και στρίβει το σώμα της στρέφεται προς τον Μπλεικ.



    Τότε μπορεί να δω το πρόσωπο της, μα τους δώδεκα ήταν η πιο όμορφη θνητή που υπήρξε με καστανόξανθα μαλλιά και αυτά τα πανέμορφα πράσινα μάτια ήταν σχεδόν μαγευτική. «Ώστε τους μάζεψες» λέει με ένα ύφος υπεράνω και ο Μπλέικ νεύει καταφατικά . Έρχεται προς το μέρος μου και κάθεται κάτω, ακριβώς μπροστά μου και με ρώτα «Βλέπεις όνειρά ε; Σε βλέπεις με λαμπερά μάτια και αιχμηρά νύχια.» λέει σαν να ναι σίγουρη για αυτά που λέει «Όχι» λέω, δεν θέλω να το παραδεχτώ , μπορεί να παγίδα. Σηκώνεται και διατάζει τον Μπλείκ να φέρει αυτό το φυτό, αυτό που έκανε τον Τζάκσον να υποφέρει, ο οποίος είναι αναίσθητος ίσως από το σοκ.
    Της το δίνει θρυμματισμένο μέσα σε ένα βαζάκι και αυτή ανοίγει το καπάκι το φέρνει προς το μέρος μου και το χύνει πάνω από το κεφάλι μου. Είναι απίστευτός ο πόνος και το τσούξιμο που προκαλεί και τότε είναι που αρχίζω και χάνω το μυαλό μου, δεν νιώθω πλέον κάποιο συναίσθημα νιώθω τίποτα παρά μόνο πόνο. Φωνάζω και ουρλιάζω προσπαθώ να κόψω το σκηνή με τα αιχμηρά μου νύχια, με τα ποια; Άλλαξα και γω; ; Έγινα τέρας; Μέσα σε 5 λεπτά έχω αποχωριστεί το σκηνή αλλά αυτό δεν είναι κάτι που με απάλλαξε από το τσουχτερό φυτό σηκώνομαι όρθιος και προσπαθώ να διώξω όλη την σκόνη από πάνω μου όταν πέφτω για άλλη μια φορά κάτω, αρχίζω και χάνω τις αισθήσεις μου.

    Τα σχόλια σας εδώ! Judge Claude Frollo


      ____________
            

      Η τρέχουσα ημερομηνία/ώρα είναι Δευ Δεκ 05, 2016 8:39 pm